Pomimo, że cyfrowe techniki zadomowiły się na dobre w TV przemysłowej, nadal najpopularniejszym sposobem przesyłu wizji jest transmisja analogowa.

Jednym z najbardziej popularnych w ostatnich latach systemów jest wykorzystanie standardowych kabli symetrycznych tzw skrętki zamiast standardowo stosowanego kabla koncentrycznego.

Zaletą tego rozwiązania jest zdecydowanie większa uniwesalność i niższa cena popularnej "skrętki" komputerowej.

Z uwagi na możliwość jednoczesnego przesyłania wielu sygnałałów poprzez pary skrętki umieszczone w jednym kablu, proces instalacji staje się szybszy i łatwiejszy dla instalatora. Do instalacji korzysta się ze standardowego kable klasy UTP 5.
Dodatkową zaletą rozwiązania transmisji po kablu symetrycznym jest dużo większa odporność systemu na zakłócenia elektromagnetyczne. Dlatego zaleca się te systemy na instalacjach przemysłowych lub w miejscach gdzie silne zakłócenia elektromagnetyczne mogą wystąpić.

Aby transmisja po skrętce działała prawidłowo należy zastosować dodatkowe elementy pośredniczące - tzw konwertery.

Występują one w dwóch typach:

- układy pasywne zapewniające transmisję do 300m (sygnał b/w), dla kamer kolorowych wysokiej rozdzielczości (powyżej 500TVL) nie zaleca się przekraczania odległości powyżej 100m.

- układ mieszany: pasywny nadajnik oraz aktywny odbiornik; uzyskiwane wtedy zasięgi oscylują od 500m (kamery wysokiej rozdzielczości) do nawet 1km.

- układy aktywne, które dzięki dodatkowemu wzmocnieniu oraz korekcje częstotliwościowej umożliwiją wysokiej jakości transmisję na odległości do 1,5km.

Podstawowym i najprostszym urządzeniem służącym do obróbki sygnału wideo jest przełącznik sekwencyjny. Realizuje on podgląd wielu kamer (np.4 lub 8) za pomocą sekwencyjnego przełączania na wyjściu monitorowym poszczególnych sygnałów wizyjnych. Z uwagi na fakt, iż w danym momencie widzimy obraz tylko z jednej kamery, stosowany jest tylko w prostych, tanich instalacjach.

Z pomocą dzielnika (Quad) możemy jednocześnie wyświetlić wszystkie sygnały z podłączonych kamer w formie podziału 2x2. Tego typu urządzenia wyposażone są zazwyczaj w dodatkowe opcje takie jak obsługa wejść alarmowych, menu ekranowe, zegar czasu rzeczywistego. Z uwagi na sposób obróbki sygnału wizyjnego wyróżniamy dzielniki dla kamer kolorowych, inne dla czarno-białych. Możliwość podłączenia tylko 4 kamer predysponuje ten sprzęt do małych, kilku-kamerowych instalacji.

Najbardziej zaawansowanym urządzeniem nie archiwizującym, pracującym w torze wizji jest multiplekser. Umożliwia on obsługę sygnałów z 4, 9 lub 16 kamer. Zaawansowane metody obróbki obrazu zapewniają realizację wielo-formatowych podziałów, funkcji wizyjnej detekcji ruchu oraz możliwość pracy z kilkoma monitorami. Dodatkowe opcje alarmowe w powiązaniu z funkcjami wyświetlania komunikatów na ekranie, załączania/wyłączania zewnętrznych urządzeń (np. magnetowidów lub sygnalizatorów) zapewniają użytkownikowi pełną kontrolę na pracą całego systemu. Podstawową zaletą multiplekserów jest doskonała współpraca z magnetowidami poklatkowymi dająca możliwość nagrywania a następnie odtwarzania pełnoformatowych ujęć ze wszystkich wejść wideo.