Sposobem na  eliminację problemów, z jakimi spotykają się czujki pasywnej podczerwieni jest zastosowanie czujek dualnych. Zastosowanie niezależnych torów detekcji korzystających z różnych sposobów kontroli obszaru pozwala w najbardziej skuteczny sposób wyeliminować zjawisko fałszywych alarmów. Alarm wyzwalany jest wtedy, gdy oba tory sygnalizują alarm - czyli na zasadzie iloczynu. W każdym innym przypadku czujka nie generuje sygnału alarmowego. Obie zastosowane technologie weryfikują się wzajemnie podnosząc sprawność czujki - zwłaszcza, jeżeli chodzi o odporność na fałszywe alarmy. W najpopularniejszych czujkach dualnych oprócz wspomnianej technologii pasywnej podczerwieni wykorzystywana jest technologia mikrofalowa w drugim torze detekcji.

Detekcja ruchu w obszarze chronionym dla toru mikrofalowego odbywa się dzięki wykorzystaniu zjawiska Dopplera dla fal elektromagnetycznych. Główną zaletą i przewagą tych czujek nad detektorami pasywnej podczerwieni jest większa ich czułość a także lepsza ochrona przed fałszywymi alarmami. Czujki dualne łączą w sobie bardzo dobre własności detekcyjne czujek PIR w kierunku prostopadłym do osi wiązek detekcyjnych i bardzo dobre własności detekcyjne czujek mikrofalowych wzdłuż osi emitowanego promieniowania. Dodatkowo wyjścia obu torów detekcji zazwyczaj dołączone są do bramki logicznej AND; w przypadku stwierdzenia naruszenia strefy chronionej przez jeden z detektorów sygnał alarmowy zostanie zignorowany. Tylko w przypadku wygenerowania potwierdzenia w zadanym czasie informacji przez drugiego elementy powoduje wysłanie informacji o naruszeniu strefy chronionej. Czujki dualne w znaczący sposób poprawiają jakość i niezawodność pracy systemów alarmowych.

Tak jak w przypadku detektorów pasywnej podczerwieni również czujki dualne posiadają pewne wady. Główna wynika z natury oddziaływania fal elektromagnetycznych dużych częstotliwości z ośrodkami materialnymi. Fale elektromagnetyczne o częstotliwościach rzędu 1 GHz stosowane w technice alarmowej charakteryzują się dużą przenikalności; stąd powstaje problem umiejętnej kalibracji ich zasięgiem tak, aby nie wychodziły poza obszar chroniony a także mikroprocesorowej obróbki informacji przez nie dostarczanej. W niektórych czujka - np. Detection Systems czujki dualne posiadają zaimplementowane funkcje kompensacji minimalizujące ten problem.

Podobnie jak w przypadku czujek zewnętrznych PIR czujki dualne także narażone są na zmiany rozkładu temperatury powodowane przez czynniki naturalne. Faktem jest, że problem ten nie jest tak istotny jak w przypadku czujek PIR jednak nie sposób go wykluczyć. W przypadku czujek zewnętrznych dualnych odpada problem z przenikalnością mikrofal przez ośrodki materialne, który w przypadku czujek dualnych wewnętrznych miał istotne znaczenie. Pojawia się natomiast problem działania elektroniki detektorów tej grupy w warunkach atmosferycznych. Detektory tej klasy budowane są z myślą o jak najlepszym ich zabezpieczeniu przed szkodliwym działaniem wilgoci na elektronikę. Stosowane są różnego rodzaju hermetyczne obudowy a także laminaty zabezpieczające samą elektronikę detektorów.